Πώς μπορείς να νιώσεις σαν αγελάδα χωρίς καλά-καλά να το καταλάβεις; Είναι απλό: μπες σε ένα από τα μαγαζιά με ρούχα που υπάρχουν. Είναι απίστευτο. το μεγαλύτερο μέγεθος είναι τόσο μικρό που μόνο σε Μπάρμπι θα μπορούσε να μπει. Δεν το καταλαβαίνω αυτό. Οι υπόλοιπες δηλαδή, με τις κανονικές αναλογίες, τι πρέπει να φορέσουμε; Πού πρέπει να πάμε να ψωνίσουμε; Και δεν μιλάω για κανέναν τεράστιο όγκο. Θεωρώ τον εαυτό μου φυσιολογικό, μέχρι τη στιγμή που θα πάω να ψωνίσω. Οι πωλήτριες μπορούν να με οδηγήσουν στην αυτοκτονία. Με κοιτάνε με μισό μάτι γιατί ρωτάω αν το παντελόνι υπάρχει σε extra large. Αφού χρυσή μου το large που έχετε είναι περίληψη ρούχου. Πού και να μουνα καμιά μαούνα. Με σακιά θα ντυνόμουνα.
Πριν λίγες μέρες μπήκα σε ένα πολύ ωραίο μαγαζί στη γειτονιά μου. Ξεκίνησα να χαζεύω και με πλησιάζει μία πωλήτρια και μου λέει: "εσείς θα πρεπει να περάσετε στο δεύτερο όροφο. Εκεί θα βρείτε ρούχα στο μέγεθός σας". Να μη σας πω πόσο μου την έδωσε αλλά ανέβηκα. Ξεκίνησα να δοκιμάζω και ανακαλύψαμε, εγώ και η πωλήτρια, ότι χρειαζόμουν μικρότερα νούμερα από αυτά που είχε ο δεύτερος όροφος. ΧΑ!!! Τώρα μπορώ να βάλω το φουστανάκι που πήρα από τον πρώτο, όπου φυσικά είχε και μεγαλύτερη ποικιλία και ωραιότερα ρούχα.
Αποφάσισα λοιπόν ότι δεν θέλω να καθορίζει το ντύσιμό μου και τη διάθεση μου μία ξυνή πωλήτρια. Θέλω μόνη μου να αποφασισω τι μου κάνει και τι όχι. Μου αρέσουν τα γλυκά και το μέγεθός μου αλλάζει ενίοτε. Αν δοκιμάσω ένα νούμερο και δεν μου κάνει, έχω το θάρρος να παραδεχτώ ότι πάχυνα και ότι χρειάζομαι μεγαλύτερο νούμερο. Δεν έχω ανάγκη να μου το πετάξει στη μούρη η πωλήτρια. Στο κάτω-κάτω δεν είναι αυτή η δουλειά της.
Mπράβο για το blog. Λίγο άσχετο με το post, αλλά βρήκα αυτό το πολύ καλό site για ποιοτικό ελαιόλαδο.
ΑπάντησηΔιαγραφήΛέγεται Olive Shop και νομίζω είναι ελληνική προσπάθεια.